Andrew Marvell, To His Coy Mistress (Nazlı Sevgiliye), 1681. (Çev. Furkan Kemer)
Eğer bize yetecek olsaydı mekânlar ve zamanlar, Sevgilim, dert olmazdı sendeki nazlar. O zaman durup düşünürdük, nasıl geçireceğimizi Bitimsiz, aşk dolu günlerimizi. Sen Ganj’ın kıyısında Yakutlar bulacaktın, bense gelgitlerinde Humber Nehri’nin, dert yanacaktım sana. Seviyor olacaktım seni, Tufan’ın on yıl öncesinden, Ve eğer istersen, lütfet bana reddedişlerini Yahudiler değiştirinceye dek dinlerini. Aşkım, bir bitki gibi büyürdü, İmparatorluklardan bile daha fazla yayılırdı. Gözlerine, sevgilim, birkaç şey söylemek ve izlemek seni, Yüzyılımı alırdı. Ve iki yüzyıl sürerdi Memelerine tek tek ibadet etmek. Vücudunun kalanı, sevgilim, geri kalanlar ise asırlardı. Ama son yüzyılda, artık göstermelisin kalbini, açmalısın; Sunuyorum sana hak ettiğini; Bir başka şekilde, hiçbir zaman sevemezdim seni. Am...