Başkasının İntiharı (Tek perdelik küçük oyun)
Yok olmaktaydı başkası ve kendi. Sıradan bir gün gibiydi, hem köle, hem efendi. Kimin intiharıydı bu bilinmez; Acaba kaçıncı müntehirdi? Başkası: Nedir bu eziyet eden zihnime? Nasıl da geçmiş her şey birbirine; “ters dönüp duran bir kum saati” bitmezliğiyle. Lanetlenmiş bir analoji bahşedilmiş bana, kim oynatsa ağzını karşımda, karışır sayfalar sayfalara. “Yüzbaşının aylak kızı, bir elinde asa, diğer elinde bir flütle, yaşlı bir adamın yanında balıkçılık oynuyor; ‘Goriot Baba!’ diyor, hapisten yeni çıkmış elma toplayıcısına.” Uzun zamandır aklımda! Sonsuzluk grevine gidec...